东吴四英杰课文拼音 孙吴奄有江左，亢衡中州，固本于策、权之雄略，然一时英杰如周瑜、鲁肃、吕蒙、陆逊四人者，真所谓社稷心膂，与国为存亡之chényěrúzhōuyúlǔsùlǚménɡlùxùnsìrénzhězhēnsuǒwèishèjìxīnlǚyǔɡuówéicúnwánɡzhīsūnwúyǎnyǒujiānɡzuǒkànɡhénɡzhōnɡzhōuɡùběnyúcèquánzhīxiónɡluèrányìshíyīnɡjié臣也。自古将帅，未尝不矜能自贤，疾胜己者，此诸贤则不然。孙quánchūzhǎnɡshìzìɡǔjiànɡshuàiwèichánɡbùɡuānnénɡzìxiánjíshènɡjǐzhěcǐzhūxiánzébùránsūn权初掌事，肃欲北还，瑜止之，而荐之于权曰。“肃才宜佐时，当广qiúqíbǐyǐchénɡɡōnɡyèhòuyúlínzhōnɡyǔquánjiānyuēlǔsùzhōnɡlièlínshìbùɡǒusùyùběiháiyúzhǐzhīérjiànzhīyúquányuēsùcáiyízuǒshídānɡɡuǎnɡ求其比，以成功业。”后瑜临终与权笺曰：“鲁肃忠烈，临事不苟，若以代瑜，死不朽矣！”肃遂代瑜典兵。吕蒙为寻阳令，肃见之曰：“卿今者才略非复吴下阿蒙。”遂拜蒙母，结友而别。蒙遂亦代肃。ménɡzàilùkǒuqīnɡjīnzhěcáiluèfēifùwúxiàāménɡsuíbàiménɡmǔjiéyǒuérbiéménɡsuíyìdàisùruòyǐdàiyúsǐbùxiǔyǐsùsuídàiyúdiǎnbīnɡlǚménɡwéixúnyánɡlìnɡsùjiànzhīyuē蒙在陆口，称疾还，权问：“谁可代者？”蒙曰：“陆逊意思深长，才堪负重，观其规虑，终可大任，无复是过也。”逊遂代蒙。四人相继，居西边三四十年，为威名将，曹操、刘备、关羽皆为所挫。虽更xiānɡjíyǐnérsūnquánwěixīnsuǒzhīwúzhīsuǒyǐwéiwúfēiǒurányějìjūxībiānsānsìshíniánwéiwēimínɡjiānɡcáocāoliúbèicáikānfùzhònɡɡuānqíɡuīlǜzhōnɡkědàrènwúfùshìɡuòyěxùnsuídàiménɡsìrénxiānɡchēnɡjíháiquánwènshuíkědàizhěménɡyuēlùxùnyìsishēnchánɡɡuānyǔjiēwéisuǒcuòsuīɡènɡ相汲引，而孙权委心所之，吴之所以为吴，非偶然也。 本文来源：https://www.wddqw.com/doc/e2988490d2f34693daef5ef7ba0d4a7302766ce1.html